Schrijfsels

MAANS & PJOTR: Mol zoekt klem!

MAANS & PJOTR: Mol zoekt klem!

‘Kom op Pjotr, we goan bij Paulus op e tuun kieken!’ Nou de winter gien nije kaans meer krigt, wil Maans op e volkstuun kieken. Je kinnen immers nooit vroeg genog begunnen met spit- en zaaiwaark. Maans het ien e vensterbank al wat bakjes met zoaden stoan, die zelfs de kopkes al boven grond uutsteken. Buten liekt et werkelek woar wel of et veurjoar n moand eerder begonnen is. Eind feberwoarie en e meeste bomen botten uut en e veurjoarsbloemen kleuren al.
As ze op e tuun aankommen stijt Paulus zien fiets tegen et tuunhuuske en eefkes verderop het er zien fietskar del zet met n dekzeil der over. Paulus heurt de fiets van Maans rabbeln en as Pjotr ok nog es een welkoms blaf heuren let, wiet er genog. Het is doan met e rust! Hij draait n sjekje en laangt Maans et puutje Drum aan, mor die weert et òf.

‘Gien smokerij meer veur dizze man. Ik heb van e winter genog last van e longen had. Ik bin stopt!

Dat zil me nij doen Maans, bist wel voaker stopt en dan noa één, twee week smooktest al weer as n plietzie!’

‘Nee werkelek woar man, ik heb nou veul meer lucht. Hielemoal bijtrokken noa die Covid-aanval! Mor wat hest doar achter op dien fietskar stoan jong? Nij holt veur et tuunhuuske, of een stel tuunstoelen?

Paulus lopt richting fietskar, knupt et dekzeil lös en zwaait et uut zied. Achter op e fietskarre stoan drie holten peerdjes, ze lieken wel van n draaimeulen te kommen.

Et is toch niet woar Paulus? Doe dust toch niet met aan die gekte van die bomenknuffeloars, die vienden dat holten peerdjes ok pien vulen. Ik heb nog nooit dikkere onzin heurd. Dat n blinde vink eerst n beest west het dat snap ik, mor n vishengel was toch nooit n vis!’

Paulus het één van e beestjes van e kar òftild en vrift hum met n olle schuddeldoek wat schoon.

Nee jong, dizze schuurvondst heb ik lestdoags bij boer Visser doan. Nije hobby van mij. Kieken of er wat biezunders ien e schuur van olle boertjes stijt. Ik had veureg noajoar American Pickers op televisie zien en docht toen, dat kin hier ok ien t Westerkwartier!

‘En hest al meer biezunders vonden?’

Jazeker, lestdoags heb ik ien Nijhoof een olle puch opdukeld en bij Grodegast een partij olle hoamers, boren, polstokken en vlintkloppers kocht. En molleklemmen, kiek die heb ik al bruukt ien e tuun!

Pjotr i-de tuun op lopen en zigt n mol op e rug ien e modder leggen. Noast et beestje leit n lut gebeldskopke met n lange holten pin veurop.

Hé mol, dit joar noar t carnaval west met dat masker?’,grapt huushumorist Pjotr.

De mol rolt gniezend op zien buuk en trippelt richting de hond.

Zo te zien bistoe gelukkeg gien mollehondje, dat scheelt weer zoveul. Ik zil dij es eefkes vertellen wat ik hier ien mien molleklauwtjes heb.

Hij stekt et maskertje demonstratief de lucht ien.

‘Die knurft op e tuun het noar zien idee last van onze aanwezegheid en besloot om wel 10 molleklemmen ien e grond te steken. Die truc is vanzelf al eeuwen old en dat hemmen wij mollen al lang en breed deur. As de klemmen zet binnen, gijt er n ploegje EM-ers veurop met et gebeldskop op e kop. Komen ze n klem tegen, dan klapt er op t holt, wij kinnen dan lekker ons gang goan. No problemol dus!’

‘EM-ers? Wat binnen dat?’ vragt Pjotr. ‘Eerste Mollers!’ zeit de mol lachend.

Maans en Paulus kommen e tuun op en Momfert de Mol schut snel onder de grond. Hij verget zien hulpstuk, mor Pjotr gijt er snel bovenop leggen. De mannen zien et niet.

‘Ik snap er gien fluit van Maans, de hiele tuun zwart van e mollebulten en nooit één mol ien mien klemmen. Ik wiet werkelek woar niet wat ik verkeerd doe!’, moppert Paulus.

As de mannen eefkes niet kieken pakt Pjotr et hulpstukje ien e bek en schuft et achter n bessenboske. Minsen denken dat ze loos binnen, mor dat valt slim tegen!

——

Met dank aan:
Alie de Vries veur de correcties
Ben de Vries veur de tekening van Pjotr
MAANS & PJOTR: ZELFSCAN

MAANS & PJOTR: ZELFSCAN

Hondenbrokjes, melk, brood ….. en n Grunneger worst, dat had Maans op zien boodschappenliestje schreven. Hij ging toch mor even met Pjotr aan e rit en zo hadden ze dan ok drekt n doel. Hij parkeert de fiets ien t fietsenrek even veurbij de winkel. Pjotr blift ien e bak achterop de fiets zitten as Maans de winkel iengijt. Pjotr viendt et niet slim om even te wachten. Hij let zien kop op e raand van e bak hangen en kikt wat om hum hin.

n Stukje verderop zigt er n labradoodle die vastbonden is aan n hek. Hij ropt en scheurt aan zien riem, dudelek niet tevreden met zien ‘onvrijwillige opsluiting’.

‘Man moak die niet zo drok, dien boas komt vast zo weer!’, blaft Pjotr, ‘Ze lopen er gien stap harder om astoe hier aan et roazen bist. Moakst de kiender alpmoal bang met dat geblaf en gedoe!’

De blafblafdoodle kalmeert en schut votdoadelk ien e slachtofferrol.

‘Ja sorry heur, mor twee week leden heb ik hier de hiele middag vastzitten. Mien boas was ien e winkel aan e proat roakt met zien nije buurvrouw en was bliekbaar zo onder de iendruk van heur, dat er vergat om mij met te nimmen noar huus. t Was mor goed dat de winkelier wist wel mien boas was. Eén van e jongens van e vulploeg was dapper genog om mij lös te moaken en noar huus te brengen. Nou begripst zeker wel dat ik doodsbenauwd bin dat ik hier weer de hiele middag vastzit.’

‘Ja dat snap ik, mor t zil toch wel n bietje metvalen. Dien boas het vast lering trokken uut et verleden. Is t nog wat worden met die nije buurvrouw of  had ze al verkering, grapt Pjotr’.

‘Volgens mij is de liefde alweer overbetert. Die buurvrouw zag er wel parmanteg uut, mor ze had ok veul kapsones en doar moet mien boas niks van hemmen. We lopen et huus nou stroal veurbij, ok al stijt ze ien heur nachtpon veur t roam noar ons te wuiven. De boas kikt recht veur hum uut. Butendes het er n lieve vriendin uut Polen, ze waarkt hier bij de boomkweker.

‘Mien boaske, zeit altied, je hemmen mor één goed stee neudeg! Dat liekt me hier et geval!’, zeit Pjotr en hij gooit er nog n mooie zelfbedochte spreuk achteraan: ‘Al liekt et gras aan e overkant  nog zo groen, één is beste en doar moe-je t met doen’.
Hij gooit de kop ien e nek en goelt van e lach om zien eigen grap.

Met kommen er twee kirrels ien bedriefskleding noar buten, met n man tussen heur ien. Ze hemmen de man de aarms op e rug draait en et is dudelek dat er de winkel uutwaarkt wordt. Maans komt er kopschuddend achteraan. As et winkelpersoneel de man löslet, vloekt er n keer flink en lopt er op e blafblafdoodle òf. Vergrelt knupt er de riem lös.

‘Kom Pluto, noar huus! Hier kom ik van mien levensdoagen niet weer. As winkeliers veur eigen rechter speulen goan, dan is t hek van e dam!’

Maans is noast de man stoan goan. Hij kent hum wel van t toneel en vragt hum òf wat er gebeurd is.

‘Wat is er loos Joop. Woarom mostoe met bruut geweld de winkel uutknikkerd worden?’

‘Ach man. Die nijmoodse rommel ien e winkel ok. Twee week leden hemmen ze hier n zelfscankassa installeerd en ik wol dat es perberen. En ja heur. Ik kreeg controle en toen bleek dat ik et verkeerde soort broodjes ientikt had. Die ik ien t puutje doan had, wadden vief cent per stuk duurder, dan wat ik òfrekend had. Ik most n dikke boete betoalen vanwege oplichting en mij werd te verstoan geven dat ik hier beter niet weer kommen kon.  Mor ik zal t die zeggen, mij zien ze hier nooit weer!!

‘Mor doe moest toch boodschappen hemmen Joop.’, ziet Maans, ‘Dan zalst noar t dörp verderop moeten en doar hemmen ze vast ok al n zelfscankassa.’

‘Ik goa wel noar n gewone kassa met zo’n vrundelek wichtje. Die moet ok waark holden en dan heb ik gien gezeur achteròf’.

Pjotr en de labradoodle kieken mekoar kopschuddend aan. Wat kinnen minsen toch moeilek doen om n poar cinten. Relaxs man!

< met dank aan Alie de Vries, die der altied weer een lekker sauske overhen giet!>

MAANS & PJOTR: HERTENGENOT

MAANS & PJOTR: HERTENGENOT

Et was n zwoare winter west veur Maans. Ien t noajoar had e Covid hum grepen en hij kon mor moeilek op toeren kommen. Lamlendeg op e bank hangen, wat zappen en hooguut twee keer op e dag n lut blokje om met Pjotr. Mor nou de eerste krookjes bloeien en e zun weer wat meer kracht krigt, het er humzelf n schop onder de kont geven. Der uut en vrisse lucht ien e longen. Dat is wat er neudeg het!

Pjotr kikt Maans met verboazing aan as die der met zien jas en et holten fietskistje aan zetten komt. Zil we dan eindelek weer es n rondje fietsen? Dat werd ok wel weer es tied! Elke dag tegen t zelfde poaltje pissen en zien eigen geur roeken, doar het er nou ok wel genog van.

Ongeduldeg begunt Pjotr hinneweer te dribbeln mor Maans moet eerst de bandjes noakieken, nije batterijtje ien e kilometerteller, de poetslap over t chroom en t kistje veur op e droager moaken. Dan binnen ze kloar veur de eerste reis ien t nije joar.

‘Et wordt drekst gien dikke reis Pjotr, eerst weer eefkes wat wennen en conditie opbouwen!

Noa half uurke, draait Maans et terrein van n hertenkampe op. Hij het n plakje stuut metnommen veur onderweegs en hier is wel n mooi bankje ien t schuul van e bomen. Pjotr hipt uut zien kistje en lopt noar de eerste de beste poal. Hè, hè, dat lucht op, eindelek weer n vrisse pispoal.

Twee nijschierege herten kommen ien een vlot loopke noar t hek.

Zo.. doe kinst zo bij de brandweer as spuitgast!’ Ze kieken noar Pjotr zien gestruus en gniffeln wat.

Niks beters te doen, ranzige reetjes!’, gromt Pjotr.

De wichter droaven gierend van e lach een rondje deur t sjompe-natte laand.

Misseleke wichter’ ropt Pjotr ze noa!

Uutdoagend kommen ze op Pjotr òf, en steken de snuten deur de raster.

‘Wat jong.. wij magen toch wel kieken, wij stoan op ons eigen laand. En bovendien is t al n hiele tied leden dat wij iets van mannelekheid zien hemmen. Doe maagst bliede weden dat wij noar dij kieken, old hondje!

Oké denk Pjotr gooien we t over die boeg? 

‘Der lopt toch n pracht van n bok bij jim op t veld. Die kin jim toch met gemak bedienen. Jim hemmen vast gien kloagen!’

‘Dat hest dan mooi verkeerd docht hondebeest. Toen er veureg joar sproake van was dat hertenkampen ‘levensgevoarlek’ wadden veur de volksgezondheid, besloot et bestuur om onze Kees te ‘helpen’. Drie doagen lag er veur pampus ien t hok en nou lopt er nog wiedbeens deur de wereld. Kiek hum doar toch es strompeln en over springen huuf we t al niet eens te hemmen!

Pjotr begunt et gezelleg te vienden en kletst lekker deur met e herten.

Mor wichter, die störm over et sluten van hertenkampen, is toch al lang overwaaid?

Jim binnen nog jong en kinnen nog joaren veuruut! ‘Vooruit met de geit’, nou ja bok!

‘Zunder de doaden van ons Kees is er gien toekomst veur ons en we hemmen begrepen dat et bestuur van t hertenkamp gien cinten het veur n nije bok.’

Pjotr kikt ze verboasd aan.

‘Gien nije bok veur dizze vrizze wichter? Zo woar as ik hier stoa, ik zörg er veur dat hier eerdoags een nije, springlevende bok lopt. Alles veur jim hertjesgenot. Ik richt een actiegroep op: ‘Op e bok’. Gien paniek, ik heb wel es veur hietere vuren stoan!’

De hertjes wieten niet wat ze met dizze grootsproak aan moeten en huppeln rap vot as Maans der aan komt met e fiets aan e haand.

‘Kom Pjotr ien e bak, we goan op huus aan.’

Et hondje kikt hum op-en-del aan en denkt: ‘Ien e bak, op e bok’, van et één komt et ander!

Leste keer verhoal op RTV-Noord

Leste keer verhoal op RTV-Noord

Op 25 februari 2023 vertelde ik voorlopig voor de laatste keer een verhoal in het programma Noord & Ommeland van RTV-Noord. Drie jaar lang vertelde Piet de Vries en ik om de beurt een verhaaltje rond 9:45. Bij Noord vond met het tijd voor wat anders en wij waren ook wel aan een nieuwe uitdaging toe.

Eén van die uitdagingen is het uitbrengen van een boekje met de verhalen die in die drie jaren geschreven zijn over Maans en zijn hondje Pjotr.

We nemen er even rustig de tijd voor want wel willen graag ook wat handgetekende prenten van Pjotr en zijn kammeroaden opnemen. U hoort nog van ons.

MAANS: VEURJOAR

MAANS: VEURJOAR

Eindelek! De zun schient, t is mooi wiendstil en e temperatuur komt boven de vieftien groaden uut. Gelukkeg het Maans zien e-bike van e winter al noar de fietsenmoaker had, dus hij is hielemoal kloar veur zien eerste veurjoarsritje. Pjotr kikt hum eerst wat vrimd op-en-del aan met n blik van : ‘Moet dat nou echt met dizze kolle?’

Eenmoal buten valt et Pjotr slim met en let er hum gewilleg ien t bakje veur op e fiets tillen.

‘Maans wil  noar de winkel veur wat hondenkoekjes. Dan het Pjotr straks onderweegs ok wat te bikseln’.

Lees Meer Lees Meer