JAN : PERENDIEF

JAN : PERENDIEF

Jan het achter ien e tuun fruitbomen stoan en is dit joar slim wies met t resultoat! Mooie dikke sukkerperen en flink wat moesappels en stoofperen. Veural die sukkerperen. Heerlek. As ze goed riep bennen, dan kinst er zo n rietje iensteken en leeg slobberen. En ruukst ze deur de hiele tuun henne.

Betty scharrelt wat deur Jan’s  keuken en tovert een bakblik te veurschien.

‘Jan, astoe mij wat appels en peren hoalst, dan bak ik  n lekkere toart veur bij de kovvie.

Jan dut zien tuunklompen aan en lopt met n òfwastobke onder de aarm de tuun ien. Niet veul loater komt er weerom met 6 dikke appels en één peer.

‘Hest mor één peer metnommen, begroot et dij dat die ien n toart verdwienen?’

‘Nee, mor ik snap der hielmoal niks van. Guster hingen er nog wel 15 peren aan e boom en nou is er nog mor één. En ze bennen der ok niet òfvallen want der leit niks onder de boom. Me dunkt één het docht dat er der meer recht op het dan wij. Zollen die kwoajongen van hiertegenover…’

‘Doe mienst dat één van e buren onze peren stolen het?’

‘Nou doar liekt  t verdacht veul op.  t Is toch vrimd dat de boom ieneenent hielmoal leeg is?’

Veur de zekerheid gijt Jan die middag de rest van appels mor van de boom hoalen. De zun schient nog lekker veur september moand en de tuun is vol met vogeltjes die rondtsjilpten en van t mooie weer genieten. Op e nok van e garage zitten n poar holtduven te koeren en ien e hoge bomen van de buren krasen n koppeltje kraaien.

‘Haal je de appels er maar af buurman Jan’, klinkt e t over de heeg. t Is buurman.

Jan vertelt over de verdwenen peren. Buurman klimt drekt over de heeg en as Sherlock Holmes en Watson lopen beide speurneuzen deur de tuun, op zuuk sporen van de dief. Mor ze vienden niks, ja een lege pereboom!

“Hé, maar nou niet alle appels er af halen Jan! Ik heb een idee! Ik heb een infrarood-camera. Als we die vannacht op de boom richten, kunnen we de dieven op heterdaad betrappen.

De buurman die wat ien e bewoaking dut en handeg is, komt niet veul loater met n boormachien en camera weerom. Ien no-time is t apperoat aansloten en het er n app op e tillefoon van Jan zet. Die ken zien bomen nou via de app ien e goaten holden.

Soavends zitten Jan en Betty veur de tillevisie en smikkeln lekker van de appeltoart met slagroom. Algedureg zit Jan op zien tillefoon te kieken. Hij het Betty nog  niks verteld over het waark van ‘Detectivebureau Buurman & Buurman’, mor nou  let er heur de  tillefoon zien.

‘Moest es kieken zukse super schaarpe beelden. Kiek doar lopt Tommy de kat van e buren, met n dikke muus ie bek. Ja dat is een beste joager. Meestieds leggen er smörgens drie, vier muzen op e stoep!’

Verder zigt Jan niet veul, ja, één dikke kraai hipt over het grasveld en pikt wat zoadjes op.

‘As er rovers kommen, dan kommen ze vast vannacht, mor doar goa ik niet op wachten. Die camera dut zien waark wel!’

Jan stopt de tillefoon ien e buus, doet de tillevisie en e lampen uut en ze kroepen op bèrre.

De volgend mörgen noa t ontbijt kikt Jan deur t roam en zigt tot zien grote schrik dat de appelboom nou ok verhenne leeg is.

‘Verdikkeme, bennen ze vannacht toch weer west. Mor dan heb ik ze op beeld! Op heterdaad betrapt!’

Soamen met buurman wordt de camera ontmanteld en t koartje met e film ien Jan zien computer stopt. Buurman bladdert wat hinneweer deur de beelden en ieneenent zien ze één dikke kraai ien e appelboom zitten. Noa wat gewrut vlug er met n appel ien bek weer vot. En nog gien minuut loater zitten der 10 kraaien ien e boom en wordt de appelboom ien één klap plunderd. Pas as buurkat Tommy weer n moal deur t grasveld sluupt, verdwienen de dieven en ze kwommen ok niet weerom.

 ‘Je mag Tommy wel zolang lenen Jan’ zeit buurman, ‘of zullen we rest van de appels nu maar van de boom halen’.

‘Dat leste liekt me et beste buurman, mor eerst even een kop kovvie met een lekker stukje appeltoart met slagroom!’

Reageren is niet mogelijk.