Maans is drok ien e weer. Old&Nij is achter de rug en dus wordt et tied om alle feestelijkheden weer op te rumen. Dit joar was de koamer extra versierd, omdat Maans zien wandelvriendin Thea een poar doagen bij hum logeerd het. Hielmoal tegen de verwachting van Pjotr ien, wa-der niks gebeurd op t amoureuze vlak, want Thea sliep braaf op et logeerkoamerke. Veur de zekerheid het Pjotr de eerste nachten op e overloop sloapen, zodat er de wacht holden kon. Mor hij huufde niet iengriepen. Maans en Thea hadden heur volle verstand bruukt. Weer n dikke metvaller!

Der is uutgebreid eten van rolloade tot kalkoen. Pjotr geniet nog doageleks van e restjes. Ze hemmen de puzzel van Dr Denker oplöst en tot Pjotr zien grote argernis veul noar kerstmuziek luusterd. En elke keer as Thea noar de winkel ging, kwam ze weer met wat kerstigs weerom. De koamer was al host n tuuncentrum, toen ze as toppunt tegen Maans zee:

 ‘Maans, waarom heb je geen kerstboom in de kamer?’

Veurdat Maans der aarg ien had, ston er n boom met kluut ien e koamer en mosten de olle kerstballen en lichtjes van zolder kommen. Pjotr had nog wel eefkes perbeert om onrust te zaaien:

‘Hé Minoes, kins-toe binnen 10 tellen boven ien e boom klimmen en die piek aantikken?’’

Mor Minoes was er niet ienstonken en weer rusteg ien sloap vallen. Thea is nou weer noar huus en t is weer olderwets rusteg bij Maans en Pjotr.

‘Zil ik die kerstboom ien e tuun zetten Pjotr? Dan kin we hum ankommend joar weer bruken! Wel zo goed veur t milieu en dan is er der ien december al vast.’  

Ien eerste ienstantie boeit et Pjotr niet zo, mor aan e andere kant binnen boomkes ien e tuun perfect om tegen aan te pissen. Dus doe mor wast niet loaten kinst Maans.
As kerstcadeau het Maans van zien kammeroad Paulus een nije schop kregen. Et is n hiele biezundere, de ‘Root Slayer’. n Robuust fetuut woar je ok boomwortels met deurzoagen kinnen, omdat er n zoagrandje op zit. Maans het hum nog niet bruukt, et ding is ok op TelSell-TV, dus veul vertrouwen het er der niet ien. Hij hoalt et apparoat uut e verpakking en gijt de tuun ien. Pjotr glipt achter hum aan, struunt wat onder de heeg tussen de bladjes en stijt dan oog-ien-oog met n iegelzwien. Een best dik exemploar die drekt zien stiekels ien e lucht stekt.

‘Gien paniek iegelzwien’, goed volk zeit Pjotr. Astoe beloofst om mij niet te prikken, dan blief ik op òfstand. Nusselstoe hier bij ons ien e tuun?’

‘Ach ja, ien dizze tied van t joar moe-je n plakje hemmen woar wat beschutting is. Butendes leit er oardeg wat ruugte ien dizze tuun en leven der genog wurmkes, slakjes, kevertjes en zukswat. Bij de buren stijt er ok voak n bakje kattenbrokken ien t schuurtje en de deur is meestieds open. Zo komt Jan IegelSplinter deur de winter!

Pjotr moet hardop lachen as er vernimt dat dit iegelzwien de brokjes van buurpoes Minoes opvret. Doarom zigt die kat er de leste tied zo liederig uut!

‘Ik zil der om denken Iegeltje. As de deur niet op n kier stijt, dan druk ik hum wel eefkes open veur dij. Kinst ok ien t schuurtje wonen goan vanzelf. Nog veul makkeleker!’

‘En mij aanvallen loaten deur die rötkat zeker. Nee heur jim tuun is prima zo!’

Doar komt Maans al aan met de kerstboom en de schop onder de arm. t Iegelzwientje schut achteruut om zich te verstoppen en niet vuul loater i-der n flink gat groaven en het Maans met succes een poar dikke wortels van e heeg deurstoken.

 ‘Verrek Pjotr, dat valt mij 100 procent met. Et leek recloameproat, mor dit is echt n uutviending. Had ik op mien waark een nust plezier van hemmen kind. Dit het Paulus goed bedocht!’

Maans gooit n emmer wotter ien t gat, zet de boom te plak en gooit de modder rond de stam. Met zien klompen stampt er de grond wat aan en zet zien nije gereedschap tevreden ien e schuur.

‘Kom met Pjotr, we goan ien huus, kovvie drinken!’

Nou is kovvie niet Pjotr’s favoriet en butendes moet die nije kerstboom eerst ienwijd worden. Hij lopt op ‘zien eigen boom’ òf, woar t iegeltje net wat wurmkes, die boven de grond kommen binnen, wegpikt. t Iegelzwientje kikt verboasd as Pjotr zien achterpoot opheft en begunt te struzen.

‘Hé gek, hol op met dat geduvel. Ik zit verdorie net te eten!’

Met dank aan:
Alie de Vries: veur de aanvulling en correctie
Ben de Vries: veur de tekening van Pjotr